Mocowanie dzięki geometrii kołnierza
W przypadku tego rodzaju zamocowania kołnierz stempla tnącego umieszczony jest między płytką dociskową a płytą mocującą stempel. Najczęściej stosowane formy łbów to kształty stożkowe, cylindryczne i teleskopowe. Wybór zależy między innymi od dominujących sił wykrawania lub cofania, oczekiwanych przestojów w pracy i dostępnej przestrzeni zabudowy. Najczęściej stosowany typ – stempel z łbem stożkowym, zgodny z DIN 9861 – ma tę zaletę, że zajmuje niewiele miejsca. Stempel tnący z łbem cylindrycznym, zgodnie z ISO 8020, zajmuje nieco więcej miejsca, jest jednak łatwiejszy w montażu i wytrzymuje większe siły cofania. Opcjonalnie, w firmie Meusburger dostępny jest gotowy do montażu stempel z dokładną wysokością łba (E 55405), dzięki czemu unika się konieczności szlifowania łbów stempli.
Stempel z szyjką teleskopową wg DIN 5118 lub stempel z łbem stożkowym 30° nadają się do bardzo dużych sił cofania. Stempel z szyjką teleskopową zajmuje wprawdzie mniej miejsca, ale wymaga skomplikowanego mocowania przy pomocy pogłębiacza czopowego (WZB 318128) lub tulei mocującej (E 55301). Stemple tnące z łbem cylindrycznym, zgodne z DIN 9844, posiadają łeb o wysokości 4 mm niezależnie od jego średnicy, co może znacznie uprościć ich instalację. Wszystkie warianty są dostępne w firmie Meusburger jako części standardowe, bezpośrednio z magazynu.
Stempel tnący przykręcany
Mocowany jest on do płyty głównej przy pomocy kołnierza lub gwintu w czołowej części stempla.
W przypadku wycinanych drutem stempli konturowych, ten rodzaj mocowania umożliwia szybką produkcję stempli. Ponadto, dzięki niewielkim wymaganiom przestrzennym, możliwe jest umieszczenie stempli tnących blisko siebie. Możliwa jest również prosta korekta wysokości stempli tnących, w celu wyrównania po ponownym szlifowaniu.
Łączenie blokujące dzięki zawieszeniu stempla
Ta opcja montażu jest szczególnie przydatna w przypadku bardzo małych, filigranowych rozmiarów stempli. Dzięki znormalizowanym mocowaniom stempli nie jest już konieczne wykonywanie gwintów mocujących w stemplu, zamiast tego wprowadzany jest kontur promienia. Osadzenie stempla ma charakter pływający, w celu uniknięcia niepożądanych sił działających na stempel. Także w tym przypadku wyrównanie wysokości stempli tnących jest bardzo proste. Należy jednak zadbać o to, aby stempel i element mocujący były podłożone od spodu, w celu zapewnienia pływającego charakteru osadzenia stempla.
